I ეტაპი: შრომის ბაზარზე გამოჩნდა მორიგი სამსახურის ვარიანტი (მოსაწონი მანდილოსანი);
II ეტაპი: ფიქრობ: რას კარგავ, აქაც გაიგებ ერთი რა ხდება და თუ რამეა, უარის თქმას რა უნდა! = )
III ეტაპი: შენ და შენნაირი დაინტერესებული უმუშევრები (მიმიკებითა და ქცევებით) აკეთებთ განაცხადს ვაკანსიაზე; Read the rest of this entry »
თქვენ თუ გინახავთ ცისფერი შრამი? უფრო ზუსტად რომ ვთქვათ ცისფერი ლაქა, მარცხენა წარბის, მარცხენა კუთხეში. თუმცა ეს კოორდინატებიც ისევეა დამოკიდებული მხარეზე, საიდანაც შევხედავთ ჩემს წარბებს, როგორც პირადი მიზნებისთვის, ზოგადად ამ საკითხის ავკარგიანობაა დამოკიდებული, საიდან შემოვუვლით მედალიონს. ვისთვისაც უთქვამთ, თავში ტვინის ნაცვლად ნახერხი გაქვსო, ყველას ნაცვლად მე ამიხდა (კინაღამ).
***
- შაბათ საღამოს, იოსებ ადეიშვილი, საკუთარ სადარბაზოსთან გაძარცვეს, ცნობილი მუსიკოსი სახლში საცვლების ამარა დაბრუნდა. მძარცველის ვინაობა ჯერჯერობით დაუდგენელია – შეპარული ღიმილით გამოაცხადა წამყვანმა.
დოროთე ბაბუმ ტელევიზორი გამორთო და სიგარას მოუკიდა.
თოვლის ფიფქები ათამაშდნენ სარკმლის წინ. ქუჩაში ამბობდნენ ზამთარი მოსვლას ჩქარობსო, იმასაც ამბობდნენ შემოდგომა იქნევსო კუდს, ზოგს უხაროდა, ზოგს სციოდა… Read the rest of this entry »
გამეღვიძა და მივხვდი რომ მომატყუეს… ჰაჰ, გამეღიმა… ყოველთვის მეღიმება, როცა რაღაც ახალს აღმოვაჩენ, ან მაშინ, როცა ისეთ დღეში მაგდებს ცხოვრება, ღიმილის მეტს ყველაფერს უნდა აკეთებდეს ადამიანი ჩემს ადგილას, მაგრამ მე მაინც მეღიმება…
გამახსენდა, როგორ მიმტკიცებდა რკინიგზის სადგურში მოლარე, 15 წელია აქ ვმუშაობ, ამის მეტი რა ვიცი, მაგ ადგილით წაღმა იმგზავრებთო. ჩემს თავზე გავბრაზდი, რით ვერ დავიმახსოვრე, ასე მარტივად არ შეძლება ადამიანს ენდო მეთქი, მითუმეტეს უცნობს. პროტესტის ნიშნად გავაქნიე ეს ჩემი გაღიმებული თავი და ხანში შესული თანამგზავრის ყურადღებაც დავიმსახურე. ისე გამომცდელად ჩამაცქერდა ვიფიქრე, ალბათ აინტერესებს მასზე ხომ არ მეღიმებათქო. Read the rest of this entry »
იქნებ ჰქონდათ კიდეც სურვილი, მაგრამ არაფერს ამბობდნენ!
ისხდნენ ქვიშაზე, უდაბნოში, ერთმანეთის პირისპირ. კაცის თვალებიდან დარდი იღვრებოდა, დიდი შავი წვერი კი, კიდევ უფრო სევდიანს ხდიდა მის გამოხედვას.თავაწეული, თვალის დაუხამხამებლად უცქერდა ცაზე შორეულ წერტილს… Read the rest of this entry »
მათთვის ვინც არ იცის რატომ ვწერ ამ პოსტს, ძალიან მოკლე შესავალს გავაკეთებ: ამ რამოდენიმე დღის წინ, ერთმა ჩემმა ახლადგაცნობილმა თანაბლოგერმა niniTo-მ, ჩამაბა თამაშში, რომლის იდეაც პოსტის სათაურშივე გავაჟღერე.
ტკივილი მართლაც რომ ბევრია… თითქმის ყოველდღე გვტკივა რაღაც, ზოგჯერ უმნიშვნელოდ, ზოგჯერ კი ზედმეტად მნიშვნელოვნად… Read the rest of this entry »
-უკაცრავად, მაპატიეთ, ხომ ვერ მიმასწავლით გზა საით ვეძებო?
-რომელი გზა ბატონო?
-აი ის, რომელიც ცხოვრებას შემაყვარებს…
-უკაცრავად, ბატონო, თქვენ ნასვამი ხართ! Read the rest of this entry »
